W badaniach naukowych publikowanych w PubMed, czytamy o bardzo dobrym wpływie karnozyny na mózg. Karnozyna nie tylko chromi mitochondria komórek mózgowych, ale jest polecana w przypadku niedokrwienia mózgu i udaru.

Mitochondria komórek mózgowych. 

Uwalnianie tlenku azotu przez astrocyty może przyczyniać się do procesów neurodegeneracyjnych poprzez osłabienie funkcji mitochondrialnych. W przypadku stresu oksydacyjnego wywołanego zaburzeniami neurodegeneracyjnymi mitochondria pełnią kluczową rolę, dlatego ochronne działanie antyoksydantów może spowolnić postęp tych schorzeń. Badanie naukowe dowiodły już, że karnozyna może działać jako antyoksydant. Ponadto wykazuje również zdolność do neuroprotekcji astrocytów poddanych działaniu stresu nitrozacyjnego wywołanego lipopolisacharydem lub interferonem gamma. Badania wykazały, że karnozyna chroni funkcje mitochondrialne przed uszkodzeniem wywołanym tlenkiem azotu. Przyczyną takiego działania karnozyny jest zmniejszone uwalnianie zmodyfikowanych protein oraz zmniejszenie wydzielania cząsteczek reagujących na stres oksydacyjny, takich jak Hsp32, Hsp70 i mt-SOD. Naukowcy potwierdzają, że takie działanie karnozyny może spowalniać starzenie się komórek mózgowych wywołane m.in. zaburzeniami neurodegeneracyjnymi (link).

Niedokrwienia mózgu.

Karnozyna zapobiega opuchliźnie, śmierci komórek oraz głębokiemu stresowi oksydacyjnemu pojawiającemu się w przypadku niedokrwienia mózgu.

Stres oksydacyjny występuje w przypadku braku równowagi pomiędzy działaniem reaktywnych form tlenu a biologiczną zdolnością komórek do szybkiej detoksykacji reaktywnych produktów pośrednich lub naprawy wyrządzonych szkód. Podobnie jak opuchlizna oraz śmierć komórek, może być następstwem niedokrwienia mózgu. Badania laboratoryjne z wykorzystaniem myszy, u których wywołano niedokrwienie mózgu, wykazały, że karnozyna ma właściwości zapobiegające występowaniu opuchlizny, śmierci komórek oraz stresowi oksydacyjnemu w komórkach mózgu z ograniczonym dostępem do tlenu (link).

W przypadku udaru.

Terapia z wykorzystaniem karnozyny znacząco poprawia funkcje neurologiczne po zdarzeniu o charakterystyce udaru.

Badania naukowe na gryzoniach wykazały wcześniej, że karnozyna chroni komórki nerwowe w przypadku niedokrwienia mózgu. Sprawdzono również działanie karnozyny w przypadku myszy z trwałym miejscowym niedotlenieniem mózgu. Niedotlenie to zostało wywołane przez okluzję tętnicy środkowej mózgu. Badania te dowiodły, że terapia z zastosowaniem karnozyny, ale nie jej zamienników, znacząco zmniejszała występowanie udarów mózgu i wzmacniała funkcje neurologiczne w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą inny środek (0,9% roztwór soli, N-acetylo-karnozyna, anseryna, bestatyna lub bestatyna z karnozyną). Dla porównania myszy poddane działaniu bestatyny wykazywały poważniejsze zmiany niedokrwienne, które zmniejszały się po podaniu karnozyny. Korzystne działanie karnozyny utrzymywało się przez siedem dni, co wskazuje na możliwość stosowania jej w terapii udarów mózgu (link).