Wsparcie Mitochondrialne - MitoTerapia

Certyfikowany Praktyk: Dominika Futyma

Kategoria: Autyzm

Mitochondria i znieczulenie – jak postępować w przypadku zbliżającego się zabiegu operacyjnego.

Po raz kolejny czytam historię dziewczynki z Wielkiej Brytanii, która miała niezdiagnozowane dysfunkcje mitochondrialne i która niestety zmarła po podaniu znieczulenia w celu wykonania rezonansu. Jej głównym problemem zdrowotnym było to, że nie rosła i cierpiała na bóle głowy.

Tym razem zmarła czternastoletnia dziewczynka, następnym razem może to być inne dziecko lub osoba dorosła. Jest to bardzo przerażający przykład, ponieważ chodzi tutaj o śmierć człowieka. Natomiast nierzadko zdarza się, że po wykonaniu znieczulenia do zabiegu następuje ogólne pogorszenie stanu zdrowia. Bardzo często ten stan nie jest łączony z podanymi lekami znieczulającymi, przeważnie szuka się innych powodów…

Jeżeli podejrzewacie lub widzicie objawy dysfunkcji mitochondrialnych, koniecznie zwróćcie na to uwagę lekarza, ponieważ trzeba zastosować odpowiednie protokoły. Są one już od wielu lat znane i promowane wśród fundacji i stowarzyszeń zajmujących się dysfunkcjami i chorobami mitochondrialnymi. Naprawdę lepiej jest przeciwdziałać niż później żałować, że ktoś zmarł, albo ma pogorszenie po znieczuleniu. U wspomnianej dziewczynki nie wykonano szybko rezonansu, musiała czekać kilka godzin. Narastał w niej niepokój i była niestabilna praca serca. 

Film przedstawia jej historie od 1:43 minuty. Niezdiagnozowana dysfunkcja mitochondrialna jest podejrzewana jako główny powód jej śmierci. 

Dr. Richard Frye twierdzi, że jeśli nawet nie ma diagnozy genetycznej choroby mitochondrialnej, a występują objawy i badania laboratoryjne wskazują na dysfunkcje mitochondrialne, to traktujemy taką osobę tak, jakby miała zdiagnozowaną chorobę. Biorąc pod uwagę powyższe, istnieją spostrzeżenia, że na przykład u ponad 70% dzieci autystycznych mamy do czynienia z dysfunkcjami mitochondrialnymi. W ogromnej większości są to tzw. wtórne lub nabyte dysfunkcje mitochondrialne, które powstają w wyniku uszkodzeń mitochondrialnych pod wpływem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych takich jak stres, trauma, wirusy, bakterie, zanieczyszczenie środowiskowe, toksyny itd. 

Pojawiają się również twierdzenia, że większość chorób autoimmunologicznych, neurodegeneracyjnych pochodzi od wadliwego funkcjonowania mitochondriów. 

Autyzm jest zespołem chorób, z którymi zmaga się dziecko. Bardzo często są to epilepsje, nietolerancje, encefalopatia wątrobowa czy zaburzenia metaboliczne. W związku z tym, dzieci te są częściej poddawane znieczuleniu niż dzieci zdrowe. Pomimo tego, że u wielu dzieci z dysfunkcjami mitochondrialnymi znieczulenie przebiega bez problemów, jednak zdarzają się sytuacje bezpośredniego zagrożenia życia.

Dodatkowymi komplikacjami jest natychmiastowy regres lub regres (POCD), który może pojawić się w późniejszym okresie, nawet po kilku tygodniach. Wśród anestezjologów rośnie świadomość tego, że z pacjentami mitochondrialnymi łączy się większe ryzyko komplikacji ponieważ są oni bardziej narażeni na stres związany z zabiegiem chirurgicznym i znieczuleniem.

Dysfunkcje mitochondrialnego łańcucha transportu elektronów mogą powodować ogromną nadwrażliwość na środki znieczulające. Najczęstszym powikłaniem jest niewydolność oddechowa, zaburzona praca serca, dysfagia, zaburzenia metaboliczne czy ciężkie uszkodzenia neurologiczne. Pacjenci mitochondrialni przeważnie powinni otrzymywać mniejsze dawki ogólnych środków znieczulających, miejscowych środków znieczulających, środków uspokajających, przeciwbólowych, blokerów nerwowo-mięśniowych (paralityczne).

Ważne jest to, aby nie zwiększać obciążenia metabolicznego poprzez wstrzymanie się od jedzenia. Dzięki temu możliwe jest uniknięcie hipoglikemii, nudności, wymiotów pooperacyjnych, hipotermii (i wynikającymi z niej dreszczami) czy kwasicy. 

U pacjentów mitochondrialnych przeważnie jest problem z metabolizmem mleczanu, dlatego też należy unikać dożylnych płynów zawierających mleczan np. mleczanowy roztwór Ringera.

Nadwrażliwość na środki znieczulające, jakie i dlaczego?

Dysfunkcje mitochondrialne dzielą się w zasadzie na dwie kategorie: wady łańcucha oddechowego i wady metabolizmu kwasów tłuszczonych. Wyróżniamy 5 kompleksów łańcucha oddechowego. I kompleks, który przeważnie jest ograniczony u pacjentów mitochondrialnych, dodatkowo jest blokowany przez wszystkie wdychane fluorowcowane środki znieczulające (oprócz podtlenku azotu) oraz leki dojelitowe. U niektórych z pacjentów mitochondrialnych zauważono nawet nadwrażliwość na miejsce, w którym podano wziewny środek znieczulający. 

W zasadzie każdy środek znieczulający obniża funkcje mitochondrialne w badaniach in vitro. 

Tabela poniżej ujmuje najczęściej używane środki znieczulające wraz z informacją w jaki sposób i na jakie mitochondrialne funkcje wpływa.

Lotne środki znieczulające tłumią fosforylację oksydacyjną szczególnie w kompleksie I, koenzymie Q10 i w mniejszym stopniu w kompleksie V. Warto w tym miejscu zauważyć, że ten typ znieczulenia bardzo szybko zostaje wydalony dzięki czemu nie ma długotrwałego obciążenia metabolizmu wątroby (w porównaniu do innych środków). 

Pozajelitowe środki znieczulające stosowane do znieczulenia ogólnego blokują pośrednio lub bezpośrednio fosforylację oksydacyjną, głównie w kompleksie I, chociaż mają też wpływ na pozostałe kompleksy oraz blokują transferazę acylokarnityny. 

Miejscowe środki znieczulające – w przypadku niedoborów karnityny mogą spowodować arytmię komorową. Często stosowana w Polsce Lidokaine w niskim stopniu powoduje hamowanie translokazy karnitynowo-acylokarynowej.

Środki znieczulające z minimalnym negatywnym efektem na mitochondria – większość opioidów (z wykluczeniem morfiny, która blokuje kompleks I oraz zmienia mitochondrialny potencjał transmembranowy).

Jako uśmierzenie bólu pooperacyjnego zaleca się NSAID czyli niesteroidowe leki przeciwzapalne. 

Zwróćcie proszę uwagę na to, że w badaniach naukowych dowiedziono, że przeważnie ludzie z dysfunkcjami mitochondrialnymi mają obniżone funkcjonowanie Kompleksu I. A teraz spójrzcie na poniższą tabelę i zobaczcie ile środków hamuje Kompleks I. 

Źródło: Mitochondrial Disease and Anesthesia, link

Protokół postępowania w przypadku znieczulenia.

W celu zminimalizowania ryzyka powikłań po znieczuleniu warto zastosować się do zasad stworzonych przez Seattle Childen’s Hospital i Stanford’s Children Hospital:

1. Suplementacja: Q10, witaminy, l-carnityna oraz inne (karnozyna też skutecznie ochrania neurony przed zniszczeniem link).

2. Zwrócenie uwagi na dysfunkcje mitochondrialne u matki podczas wywiadu przeprowadzanego przez anestezjologa (!!!).

3. Zwrócenie uwagi na typowe objawy mitochondrialne takie jak kardiomiopatie, arytmia serca, problemy z drogami oddechowymi, epilepsja czy kwasica mleczanowa (warto wcześniej zrobić badania laboratoryjne). 

4. Ograniczenie okresu bez jedzenia do maksymalnie dwóch godzin w celu uniknięcia hipoglikemii, hipowolemii, zwiększenia metabolizmu kwasów tłuszczowych. 

5. W przypadku, gdy pacjent mitochondrialny jest na diecie ketogenicznej, trzeba o tym koniecznie powiedzieć anestezjologowi. 

6. Przed i podczas zabiegu należy monitorować regularnie temperaturę, pracę serca, ciśnienie. 

7. Należy zminimalizować zastosowanie opasek chirurgicznych, aby uniknąć hipoperfuzji tkanek i niedokrwienia. 

Jak przygotować organizm do znieczulenia?

Przede wszystkim, na kilka tygodni przed i po warto zadbać o wsparcie mitochondrialne, zastosować karnozynę, MitoQ czy koktail mitochondrialny.

Więcej o znieczuleniach i ich powiązaniach z mitochondriami oraz innymi dolegliwościami można poczytać poniżej:

  1. Częste stosowanie znieczulenia przy leczeniu zębów, wpływa negatywnie na stan zębów: link.
  2. Znieczulenie dzieci z zespołem Leigha: link
  3. Anestetyki lokalne a apoptoza: link.
  4. Powikłania okołooperacyjne: link.

Ważna informacja: nie jestem anestezjologiem, informacje zostały napisane po to, aby zwrócić uwagę na potencjalne powikłania po zastosowaniu środków znieczulających. Lekarz w ostateczności zdecyduje, jakie zostaną podane.

Źródło:

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5787087/
  2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5477636/
  3. https://link.springer.com/article/10.1007/s40140-013-0045-2

Wnioski po konferencji w Kanadzie 2020 – dr. Frye cz. 1.

Najważniejsze wnioski po konferencji Not Only Autism w Vancouver w Kanadzie (styczeń 2020). Wnioski związane z prezentacja dr. Frye, który przyjedzie do Polski na I Międzynarodową Konferencję „Aspekty Medyczne Genetyki i Chorób Współistniejących w Autyzmie” w Rzeszowie.

  • Mitochondria są nie tylko centrami energetycznymi, ale również biorą udział w programowej śmierci komórki oraz regulacji wolnych rodników.
  • Obecnie uważa się, że dysfunkcje mitochondrialne są bardzo ważnym czynnikiem składowym w wielu chorobach takich jak: rak, epilepsja, psychiczne, nagła śmierć noworodkowa, problemy jelitowe, reumatologia, stwardnienie rozsiane, niewyjaśnione problemy z wątrobą, niewyjaśnione problemy ze wzrokiem, niewyjaśnione problemy z nerkami, niewyjaśnione problemy z sercem, autyzm atypowy, opóźnienie mowy, porażenie mózgowe, problemy z nauką, cukrzyca.
  • Zagadnienie dysfunkcji mitochondrialnych w autyzmie nie jest nowe. Już w 1985 r. zauważono, że dzieci autystyczne mają w kwasicę mleczanową oraz zaburzenia w metabolizmie węglowodanów oraz dehydrogenezie pirogronianowej.
  • Jest ogromna rozbieżność statystyczna pomiędzy zdiagnozowanymi chorobami mitochondrialnymi a przypadkami konkretnych wyników badań laboratoryjnych świadczących o dysfunkcjach mitochondrialnych. Najprawdopodobniej jest to spowodowane kryteriami używanymi do zdefiniowania choroby mitochondrialnej. Dla przykładu zdiagnozowana choroba mitochondrialna u dzieci w autyzmie to około 5%. Natomiast większość dzieci autystycznych ma wyniki laboratoryjne świadczące o tym, że mitochondria dobrze nie pracują: podwyższone mleczany to 31%, podwyższony stosunek mleczanów do pirogronianu to 27%, obniżony poziomy karnityny to 90%.
  • 80% dzieci autystycznych demonstrowało nieprawidłowe funkcjonowanie przynajmniej jednego z kompleksów łańcucha transportu elektronów (związany z mitochondriami). 
  • Badanie z 2008 roku: zbadano 25 dzieci z autyzmem i problemami mitochondrialnymi. Dzieci wykazywały objawy dysfunkcji jelitowych, duże zmęczenie, niewyjaśnione regresy łącznie z częstymi i późnymi regresami.
  • Do dysfunkcji mitochondrialnych prowadzą defekty genetyczne oraz toksyny środowiskowe, które powodują wzrost wolnych rodników.
  • Wykazano połączenie pomiędzy dysfunkcjami mitochondrialnymi i problemami jelitowymi. Duże nagromadzenie bakterii dysbiotycznych powoduje stany zapalne, stres oksydacyjny i mitochondrialną dysfunkcję.

Poprawa motoryki i napięcia mięśniowego

Autyzm, dysfunkcje mitochondrialne i gorączka

 

 

➡️ Dr. Frye i dr. Rossingol zauważyli, że dysfunkcje mitochondrialne są najczęstszymi dysfunkcjami metabolicznymi u dzieci z autyzmem. W niektórych badaniach procent dzieci autystycznych zmagających się dodatkowo z wtórnymi dysfunkcjami mitochondrialnymi sięga aż do 8️⃣0️⃣%.

🔋Mitochondria produkują do 9️⃣5️⃣% energii w organizmie człowieka. Jeśli nie produkują wystarczającej ilości energii, wtedy najbardziej narażony w tej sytuacji jest mózg i wszelkie procesy myślowe 🧠, serc❤️ oraz układ mięśniowy 🚴‍♂️.

Read More

Karnozyna a EEG i epilepsja – badanie dr. Cheza

Dr. Michael Chez jest bardzo znanym neurologiem dziecięcym, który szczególne zainteresowany jest prowadzeniem dzieci autystycznych. W swojej ponad 16 letniej pracy napisał wiele artykułów na ten temat oraz był członkiem wielu panelów doradczych związanych z autyzmem.

Szczególną popularnością cieszy się jego badanie przeprowadzone przy udziale dzieci autystycznych, które przez okres 8 tygodni przyjmowały karnozynę. O szczegółach tego badania było napisane tutaj: link.

Dzisiaj zajmiemy się tematyką również bardzo często dotykającą dzieci autystyczne. Tematem będzie wpływ karnozyny na zapis EEG i samą epilepsję. W Pubmed znajdziemy badania ukazujące antyepileptyczne działanie karnozyny, a dr. Chez przeprowadził bardzo ciekawe badanie dzieci ze stanami padaczkowymi. 

Read More

Karnozyna i jej działanie w autyźmie – na postawie badania dr. Chez.

Dr. Chez przeprowadził podwójnie ślepe, kontrolowane przez placebo badanie suplementacji karnozyny u 31 dzieci z zaburzeniami spektrum autystycznego. Badanie trwało 8 tygodni, a jego celem było ustalenie czy suplementacja spowoduje obserwowane zmiany w porównaniu z grupą placebo.

Dzieci biorące udział w badaniu były w wieku od 3 do 12 lat i posiadały diagnozę spektrum autyzmu. 13 dzieci miało nieprawidłowe odczyty EEG i przyjmowało leki przeciwdrgawkowe. Wykluczono z badania dzieci jeśli w ich rodzinie występowały napady padaczkowe, zespół łamliwego chromosomu X lub inne zaburzenia genetyczne lub etiologia zaburzeń ze spektrum. Dzieci były włączane do badania niezależnie od poziomu zdolności poznawczych.

Wszystkie dzieci zostały przetestowane na poziomie podstawowym w następujących obszarach:

  • język ekspresyjny (Expressive One-Word Picture Vocabulary test),
  • język receptywny (Receptive One-Word Picture Vocabulary test),
  • wskaźniki stopnia autyzmu (Childhood Autism Rating Scale oraz Gilliam Autism Rating Scale)),
  • oraz wzięto pod uwagę obserwacje rodziców (Clinical Global Impressions of Change).

Na początku badania i po 8 tygodniach, wszystkie dzieci zostały poddane wspomnianym testom. Rodzice podpisali pisemną zgodę na badanie, zanim dzieci zostały losowo przydzielone do grupy przyjmującej karnozynę lub grupy placebo. Rodzice, badacze i neurolodzy nie wiedzieli w której grupie znajdują się dzieci (nadano specjalne kody butelkom i pacjentom). Po zakończeniu badania kody zostały ujawnione poprzez identyfikację numeru butelki pacjenta z podawaniem placebo lub karnozyny.

Read More

Autonomiczny układ nerwowy u dzieci z autyzmem.

Dlaczego jest to takie ważne, aby wiedzieć jak działa autonomiczny układ nerwowy u dzieci z autyzmem?

Poniżej jest kilka powodów pokazanych przez badaczy w Researchgate:

  1. Są niezbite dowody na to, że u osób autystycznych są uszkodzenia w obszarze mózgu, który jest ściśle związany z funkcjonowaniem autonomicznego układu nerwowego:- kora przedczołowa,
    – ciało migdałowe,
    – przednia połowa zakrętu obręczy,
    – obszary kresomózgowia,
    – móżdżek,
    – ciało modzelowatego,
    – komórki glejowe.
  2. Stany zapalne są obecne w mózgu u osób ze spektrum autyzmu, podobnie jak u osób cierpiących na choroby związane z mózgiem, utratą pamięci, Parkinsonem.
  3. Stan układu immunologicznego u osób z autyzmem ma niszczący wpływ na neurony i komórki glejowe w mózgu.
  4. Badania autonomicznego układu nerwowego przy użyciu HRV, ukazały charakterystyczną obecność znacznej redukcji wpływu nerwu błędnego związanego ze wzrostem aktywności układu sympatycznego.

Read More

Aż 70% dzieci ze spektrum autyzmu ma słabe mitochondria!*

Najnowsze badanie czołowego lekarza Dr. Frye pokazuje, że nawet 70% dzieci ze spektrum autymu może mieć uszkodzone mitochondria.

Liczba ta jest ogromna, natomiast cieszy fakt, że można łatwo wspomóc mitochondria, a tym samym poprawić funkcjonowanie dziecka.

Co to znaczy?

Mitochondria są nazywane bateriami komórki, jeśli funkcjonują nieprawidłowo, organizm nie ma siły do regeneracji, co powoduje szereg chorób m. in. autoimmunologicznych.

Teraz masz możliwość sprawdzenia jak działa autonomiczny układ nerwowy twojego dziecka. Metoda pochodzenia rosyjskiego, rozwinięta przez dr. Kucerę laureata nagrody od Międzynarodowego Towarzystwa Mitochondrialnego. Dr. Kucera pracował przez 15 lat dla rosyjskich i amerykańskich stacji kosmicznych, opracowując suplementy wzmacniające mitochondria. Jeśli okaże się to konieczne masz możliwość zakupienia tych suplementów zaraz po badaniu HRV.

Read More

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial